Borstbeeld Johan H. van Dale

Categorieën: , , , ,

Beschrijving

Pieter Puijpe

Locatie
Sluis, Walplein

Materiaal en afmetingen
Brons op een zuil van natuursteen
Zuil: 210 x 60 x 40 cm | Beeld: 60 x 75 x 45 cm

Opgericht op initiatief van de Zeeuwsch-Vlaamsche studentenvereniging onder leiding van mr. P. Dieleman te Middelburg.

Onthuld op 3 september 1924 door de Commissaris van de Koningin in Zeeland, jhr. mr. J.W. Quarles van Ufford. Op de sokkel van het borstbeeld staat: “Onthuld Aug. 1924”. Aanvankelijk was de onthulling voorzien op 8 augustus 1924. Het werd begin september.

Biografie
Pieter Puijpe (Oost-Souburg 1874 – Apeldoorn 1942) was een Nederlandse beeldhouwer, tekenleraar en houtsnijder. Hij was de zoon van Pieter Puijpe (1838-1900), een boerenknecht die ook mesheften sneed, en Anna Broeke (1837-1913). Puijpe junior volgde de burgeravondschool in Vlissingen. Daar werd zijn talent voor tekenen opgemerkt. Op initiatief van de burgemeester van Vlissingen, H.P. Tutein Nolthenius, en enkele andere vermogende heren werd Pieter Puijpe in staat gesteld om lessen te volgen aan de Rijksschool voor Kunstnijverheid in Amsterdam. Daarna studeerde hij aan de Rijksacademie voor Beeldende Kunsten. Hij behaalde er de mo-akten tekenen en boetseren.

Na zijn studie werkte Pieter Puijpe aanvankelijk bij de firma Cuypers in Roermond. In november 1900 vestigde hij zich in Apeldoorn. Tutein Nolthenius, die inmiddels burgemeester van Apeldoorn was, had hem overgehaald naar die plaats te komen om er als tekenleraar te werken aan de nieuw op te richten ambachtsschool. Ook werden hem opdrachten voor beeldhouwwerken in het vooruitzicht gesteld.

In Apeldoorn gaf Puijpe les in tekenen en boetseren aan de ambachtsschool en vanaf 1921 tot aan zijn pensionering in 1939 was hij ookleraar tekenen aan het plaatselijke gymnasium. Daarnaast vervaardigde hij beeldhouwwerken. Vanaf zijn eerste opdracht onderhield Pieter Puijpe contacten met het koningshuis. Hij kreeg diverse opdrachten van prins Hendrik.

Als beeldhouwer was Puijpe geen vernieuwer. Hij bleef trouw aan zijn traditionele, classicistische opleiding. Behalve beelden in gips en marmer en plaquettes in brons, vervaardigde hij ook aapfiguren die veelal uit hout gesneden waren. Veel van zijn werk treffen we nu nog in Apeldoorn en in Zeeland aan.